ساج ایچی، غذایی آمیخته با آداب و سنن عشایر اردبیل - وبلاگ خرید پستی

به گزارش وبلاگ خرید پستی، غذای سنتی ساج ایچی جزو غذاهای بزمی عشایر و روستاییان اردبیل به شمار می رود که با آداب و سنن این منطقه ها آمیخته است.

میراث آریا: در فرهنگ غذایی ایرانیان سفره به عنوان محلی که افراد خانواده سه بار در روز پیرامون آن قرار می گیرند و با همدیگر به تعامل می پردازند، بسیار ارزشمند است و از با ارزش ترین مواد غذایی و سالم ترینشان برای پختن خوراک سنتی استفاده می نمایند.

غذای ساج ایچی جزو غذاهای بزمی عشایر و روستاییان محسوب شده و به خصوص برای مهمان تهیه می گردد، به علت استفاده از ماست در این غذا، به آن قاتیق شورباسی به معنی آبگوشت ماست نیز گفته می گردد. این غذا، غذایی گوشتی است و اکثرا گوشت گوسفندی و به خصوص راسته گوسفند برای تهیه آن مورد استفاده قرار می گیرد.

عشایر این غذا را برای مهمان و در مواقع ذبح گوسفند به وفور تهیه می نمایند، نکته جالب در طبخ این غذا، استفاده از ماست در هنگام پخت آن است. در گذشته این غذا در داخل ساج پخته می شده که به همین علت به این نام معروف شده است.

پخت این غذا با ماست به طور همزمان انجام می گردد. برای پخت این غذا، ابتدا گوشت را که بیشتر از راسته گوسفند تهیه می گردد را خرد نموده، شسته و آماده پخت می نمایند، سپس پیاز داغ درست نموده و از ادویه نمک و زردچوبه استفاده می نمایند.

پس از این مرحله گوشت را اضافه نموده و اجازه می دهند تا با آب کمی بپزد و بعد تفت می دهند و سپس ماست را هم می زنند تا یکدست گردد، بعد از آن به تدریج ماست را به دیگ غذا اضافه نموده و هم می زنند. باید به طور مداوم هم زده گردد تا به جوش بیاید، پس از به جوش آمدن، از هم زدن خودداری می نمایند و تا زمانی که ماست سفت گردد و لعاب و غلظت غذا به حد ایده آل برسد، پخت غذا ادامه دارد و پس از آن غذا آماده سرو می گردد.

امروزه با توجه به توسعه غذاهای آماده و سریع، علاقه و سلایق غذایی تحت تاثیر قرار گرفته و غذاهایی مانند ساج ایچی به ندرت طبخ می شوند. این غذا که از غذاهایی مخصوص مهمانی ها در استان اردبیل بود، اکنون کمتر مورد توجه است و در رستوران های معدودی پخت می گردد و افراد کمتری با شیوه پخت این غذا آشنا هستند.

در گذشته پخت این غذا در قسمت داخلی ساج رایج بوده و به همین علت به آن ساج ایچی گفته می گردد، با توجه به سبک زندگی عشایر این غذا بیشتر بر روی اجاق یا تنور پخته و از قسمت گود ساج برای این منظور استفاده می شده است، اما امروزه از ظروف آشپزی معمولی و به خصوص دیگ های رویی برای پخت این غذا استفاده می گردد.

این غذا بیشتر در بین عشایر رایج است و به علت گذار از یک جامعه سنتی به جامعه مدرن، نسل جدیدی که نگاه و نگرش متفاوت با نسل آینده دارد، اگر اهمیت اجتماعی و فرهنگی این غذای محلی به خوبی برای آن ها تبیین نگردد و نهادهای مرتبط آن را رواج ندهند، محتمل است در آینده این غذای محلی طبخ نگردد.

از جمله اقداماتی که در راستای حفظ و احیای این غذای سنتی صورت گرفته ثبت این غذا در لیست میراث ناملموس کشور است که برگزاری جشنواره های غذایی و آموزش ساج ایچی به افراد به وسیله رسانه های مجازی و دیجیتال نیز به همین دلیل برنامه ریزی شده است.