یافته های جدید باستان شناسان در غار وزمه
به گزارش وبلاگ خرید پستی، مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کرمانشاه از سرانجام فصل یک ماهه کاوش های باستان شناسان در غار وزمه اسلام آباد غرب اطلاع داد و اضافه کرد: باستان شناسان در این آنالیز ها به نتایج و یافته های جدیدی دست پیدا نموده اند.
به گزارش وبلاگ خرید پستی به نقل از روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کرمانشاه، امید قادری امروز چهارشنبه 6 آذر 98 گفت: در پی انتشار نتایج پژوهش های جدید بر روی دندان انسان غار وزمه که به طور قطعی حضور انسان نئاندرتال در ایران را به اثبات رساند، کاوش ها و آنالیز های جدیدی در این غار و اطراف آن توسط تیمی از باستان شناسان به سرپرستی فریدون بیگلری در آبان سال جاری به انجام رسید.
او هدف باستان شناسان از این پژوهش ها را روشن ساختن ابهاماتی مطرح نمود که درباره استفاده انسان نئاندرتال از این غار وجود داشت.
قادری اضافه نمود: باستان شناسان در پژوهش های اخیر خود به بقایای جدیدی از گونه های جانوری منقرض شده که هزاران سال پیش در دشت اسلام آباد می زیستند، برخورد کردند.
او همچنین اضافه نمود: علاوه بر این آثاری از سکونت دامداران دوره های نوسنگی و مس سنگی شامل سفال، ابزار سنگی و استخوان با قدمت حدود 6 تا 9هزار سال یافت شد که نشان می دهد در آن دوره ها از غار به عنوان آغل و پناهگاه موقت استفاده می شده است.
مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کرمانشاه توضیح داد: آنالیز های جدید در اطراف غار نیز منجر به شناسایی سکونتگاه ها و معادن سنگی شد که انسان های نئاندرتال و دوره های جدیدتر از آن ها برای ساخت ابزار سنگی استفاده می کردند.
قادری اعلام کرد: در راستای معرفی بیشتر این غار و یافته های مهم آن که باعث مطرح شدن اهمیت کرمانشاه در سطح دنیا شده، اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کرمانشاه برنامه هایی دارد که متعاقبا درباره آن ها اطلاع رسانی خواهد شد.
انتشار نتایج مطالعات دندان کودک نئاندرتال غار وزمه و اثبات حضور نئاندرتال ها در ایران انعکاس بسیار وسیعی در رسانه های داخل کشور و همچنین در سطح بین المللی داشت و اخیرا نیز در آخرین شماره مجله باستان شناسی آمریکا به عنوان یکی از 10 کشف مهم باستان شناسی و دیرین انسان شناسی دنیا معرفی گردید.
علاوه بر بقایای انسان نئاندرتال، مطالعات ژنتیک یک نمونه استخوان انسان دوره نوسنگی با قدمت حدود نه هزار سال از این غار برای نخستین بار باعث تعیین شدن ویژگی های جسمانی کشاورزان اولیه در غرب زاگرس شد.
آنالیز DNA این فرد مذکر نشان داده که او پوستی نسبتا تیره، موهایی سیاه و چشمانی قهوه ای داشته است.
آنالیز ایزوتوپی استخوان این فرد نیز نشان داده که رژیم غذایی او متکی بر غلات بوده و گوشت بخش کمی از خوراک روزانه اش را تشکیل می داده است.
این اثر در تاریخ 14 اسفند 1385 با شماره ثبت 17843 در لیست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منبع: میراث آریا