تست ساده سلامتی - وبلاگ خرید پستی

به گزارش وبلاگ خرید پستی، سلامت خبرنگاران : این تست سلامتی را انجام دهید تا ببینید تا چه حد بدن تان سالم است.

مقدار سلامت بدن را می توان با انجام یک تست ساده و بی هزینه سنجید.

به گزارش وبلاگ خرید پستی، اگر چهار ستون بدن تان سالم است اما نمی توانید 20 ثانیه یا بیشتر روی یک پا بایستید ممکن است مسائل پنهان سلامتی داشته باشید.

نداشتن تعادل ممکن است دلایلی از جمله آسیب عروق خونی کوچک در مغز و کاهش توانایی درک موقعیت داشته باشد. بعضی از بیماری ها مانند پارکینسون، سکته مغزی یا بیماری آلزایمر هم باعث می شوند توانایی ایستادن روی یک پا را از دست بدهید. یائسگی یا افسردگی هم ممکن است از دلایل دیگر باشند.

تحقیقات نشان داده که توانایی افراد برای ایستادن روی یک پا نشان دهنده مقدار سالم بودن آن ها است و بهتر شدن در ایستادن روی یک پا به صورت بالقوه ممکن است به تناسب اندام بینجامد و طول عمر را زیاد کند.

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد ایستادن روی هر پا برای یک دقیقه سه بار در روز می تواند در افراد بالای 70 سال به بهبود تراکم معدنی استخوان ران یاری کند. تراکم معدنی قوی تر استخوان ران به این معنا است که اگر زمین بخورید احتمال شکستگی کمتر است.

توانایی ایستادن روی یک پا با افزایش سطح فعالیت بدنی و کاهش خطر زمین خوردن مرتبط است و با کیفیت و طول عمر نیز ارتباط دارد.

حدود 37.3 میلیون مورد از زمین خوردن ها در طول یک سال در سراسر دنیا آن قدر شدید است که احتیاج به مراقبت پزشکی دارد.

در بریتانیا یک نفر از هر 3 بزرگ سال بالای 65 سال و یک نفر و نیم از افراد بالای 80 سال حداقل یک بار در سال زمین می خورند.

جالب است بدانید بارداری، یائسگی، بعضی از دیگر بیماری ها حتی بازنشستگی نیز می توانند قدرت و تعادل و توانایی ما را در راست ایستادن تغییر دهند و این امر بیشتر به این علت است که این موارد بر توانایی و انگیزه ما برای انجام فعالیت های بدنی منظم تأثیر می گذارند.

نشستن یا دراز کشیدن در بیداری، صرف نظر از مقدار فعالیت بدنی میانه یا شدید، گاهی موجب کاهش قدرت عضلات، خطر زمین خوردن و کاهش عملکرد بدنی می گردد. افرادی که به مدت طولانی می نشینند بیشتر در معرض ابتلا به دیابت نوع 2، افزایش قطر دور کمر و چاقی هستند.

چرا ایستادن روی یک پا اهمیت دارد؟

داده ها نشان می دهند که زمان ایستادن روی یک پا برای مردان و زنان در سنین مختلف تغییر می نماید.

بدن انسان در حالت ایستاده ذاتاً ناپایدار است. برای کودک انسان دو سال زمان ضروری است تا به حدی از تطبیق برسد که بتواند خودش را روی دو پا نگه دارد.

ما انسان ها هنگامی که از سلامت کامل برخوردار هستیم، بر سیستم عصبی مرکزی و محیطی خود تکیه می کنیم تا تمام اطلاعاتی که از حواس تعادل یعنی چشم ها، گوش های داخلی و بازخورد از ماهیچه ها و مفاصل به دست می آید را ادغام کنیم. سپس ماهیچه های مناسب پا، مچ پا، ساق پا، عضلات مرکزی و گاهی حتی ماهیچه های بازو ها را در زمان مناسب به کار می گیریم تا تنظیمات لازم را در شرایط خود برای قائم ماندن انجام دهیم.

هرچه فعالیت بدنی ما بیشتر باشد احتمال داشتن تعادل مناسب ما نیز بیشتر خواهد بود و البته مزایای فیزیکی، روانی و اجتماعی وسیع تر فعالیت بدنی منظم به خوبی شناخته شده است. حالت خمیده بدن ایستادن روی یک پا را دشوارتر می نماید.

آیا باید ایستادن روی یک پا را آغاز کنم؟

شما می توانید توانایی خود را برای ایستادن روی یک پا در هر سنی افزایش دهید و تعادل خود را بهبود ببخشید. اگر دارای بیماری عصبی هستید این امر چالش برانگیزتر خواهد بود، اما مطالعات نشان داده است که پس از ورزش در بسیاری از شرایط تعادل بهبودیافته و در بسیاری موارد دیگر زمین خوردن را کاهش می دهد.

ایستادن روی یک پا با چشمان بسته می تواند بسیار چالش برانگیز باشد. این حرکت، اما ارزش تمرین کردن را دارد، زیرا به تعادل ما در طولانی مدت یاری می نماید و خطر زمین خوردن را کاهش می دهد. با چشمان باز بدن تنبل می گردد و بر بینایی تکیه می نماید تا به حفظ تعادل خود یاری کند. اگر بینایی را حذف کنید، دیگر حواس بهتر کار خواهند کرد.

در مقایسه با ایستادن روی یک پا با چشمان باز، بیشتر مردم با چشمان بسته این کار را برای مدت کوتاه تری می توانند انجام دهند؛ اما با گذشت زمان پیشرفت خواهید کرد.